header-schaer-website-v6.jpg
 

Schaerweijde I N T E R V I E W -16-

Alg = algemeen  |  29-6-2020

In deze serie interviews laten we vrijwilligers van Schaerweijde zien. Vrijwilligers met een rood-zwart hart die vaak tientallen uren besteden aan activiteiten in de club waar we met elkaar voordeel van hebben. Een vereniging als Schaerweijde drijft op vrijwilligers, het kan niet vaak genoeg gezegd worden. Of het nou bardienst, materiaalcommissie, bestuurslid of jeugdtrainer is; de club, dat zijn wij. 



Marianne den Engelsman

Vrijwilliger sinds 2010

Veldplanning, Lijncoördinator MA/MB, Teammanager, Valkentoernooi


Aantal uren (gemiddeld) per week: 10 tot 12 uur

 

Op welk veld spelen we? Bij wie kan ik een oefenwedstrijd doordeweeks aanvragen? Wie zorgt er voor de indeling van de zaaltrainingen? Dat en nog veel meer heeft Marianne den Engelsman de afgelopen jaren gedaan voor Schaerweijde. Ga er maar eens aan staan om meer dan 50 juniorenteams, 34 JJ teams, 142 Funkey’s en Benjamins, 3 G-Hockey- teams, 32 seniorenteams, 60 trimhockeyers en 4 7x7 teams weg te zetten op de 5 velden die Schaerweijde rijk is!

Weet je nog wanneer je bent begonnen als vrijwilliger bij Schaerweijde?
Zeker! Onze tweeling Tijmen en Kristel waren net lid bij de F-jes en bij de inschrijving had ik me aangemeld voor de toernooicommissie. Direct werd ik gevraagd voor de organisatie van het Valkentoernooi. Dat was in 2010. We hebben met deze commissie dit evenement weer op de kaart gezet, een heel leuk toernooi voor landelijke A-jeugdteams. Een soort opwarmer voor het nieuwe seizoen. Dit heb ik 5 jaar met veel plezier gedaan. Daarna werd ik gevraagd om manager te worden bij mijn oudste dochter, Stefanie, die in de D met hockey is begonnen. Dit heb ik twee seizoenen gedaan in de C en B-lijn, tot ik door Caroline de Wit voor Lijncoördinator voor de Meisjes A/B werd gevraagd. Eerst een half jaar meegelopen en vervolgens zelf opgepakt. Erg leuk om te doen!

Kun je uitleggen waarom?
Het leuke is dat je probeert om alle meiden op de juiste plek te krijgen. Dat ze op het juiste niveau kunnen hockeyen en sociaal ook een leuk jaar hebben. We zijn ook begonnen met inloopavonden omdat het heel belangrijk is dat we het hockeyen zo leuk mogelijk maken voor alle meiden. Goede communicatie en een (vertrouwens-)band opbouwen met de meiden is heel belangrijk. De laatste jaren is dit echt beter geworden, de meiden kunnen aangeven wat ze graag willen en zo hebben we er steeds goed voor kunnen zorgen dat iedereen het prima naar z’n zin heeft. Als lijncoördinator heb je pieken, met name aan het einde van het seizoen is het even heel erg druk vanwege de teamvorming. Dit hebben we de laatste jaren meer gestroomlijnd waardoor selectietrainingen niet meer nodig zijn. De voorbereiding begint al vroeg in het seizoen en soms moet je wel 8 blauwdrukken maken.


Dit gaat altijd in goed overleg met trainers, coaches, wensen van de meiden, de technisch manager Lenie Pierik en de technisch coördinator. Het is altijd een hele puzzel en dit wordt heel zorgvuldig gedaan. En het is erg leuk als het dan goed gelukt is en (bijna) alle meiden tevreden zijn.
Het zoeken van managers voor de teams hoort ook bij de taken van een lijnco. Dat is af en toe best lastig. Zeker in de lijn A/B omdat ouders toch wat minder betrokken zijn bij het hockeyteam van hun kinderen, of de kinderen willen het zelf niet. Maar dit geldt lang niet voor alle ouders en kinderen. Voor sommige teams gaat het heel makkelijk en voor andere teams kan het heel veel tijd en moeite kosten. Maar als het dan eenmaal allemaal staat en loopt, dan heb je het relatief rustig. Dat is natuurlijk niet zo als je manager bent, die staat iedere week op het veld en moet wekelijks dingen regelen.

Lijncoördinator en Manager is alleen niet het enige wat je voor de vereniging hebt gedaan …. hoe zit het met die enorme puzzel, de veldplanning?
De veldplanning heb ik in 2016 overgenomen van Hanneke van de Kamp. Zij vond het heel moeilijk om iemand te vinden die dit over wilde nemen. Het is inderdaad een enorme puzzel en dat moet je echt leuk vinden. Ze vond mij daar wel geschikt voor en dat klopte ook.

Ik vind het ook echt heel leuk om zoveel teams weg te kunnen zetten op de velden en zoveel mogelijk aan alle wensen te voldoen. Het is echt iedere keer weer een uitdaging die ik samen met Lenie Pierik, Technisch Manager, oppak. De uitdaging zit ‘m in de capaciteit van de velden en de gewenste tijden waarop iedereen graag wil trainen. Maar je moet ook rekening houden met de trainingstijden van de trainers zelf.
Heel eerlijk gezegd vind ik de veldplanning leuker dan lijncoördinator. Het is totaal anders en erg leuk om iedere keer alles weer voor elkaar te krijgen. Om het iedereen zoveel mogelijk naar de zin te maken wat betreft trainingstijden. Het is zo fijn als het allemaal toch weer gelukt is en je een bepaalde basis neer kan zetten van waaruit iedereen kan gaan werken.
Je moet heel veel schakelen met verschillende groepen mensen, je hebt te maken met Top, Senioren, JJ en Junioren, echt alle gelederen van de club. Zo heb ik alle begrip voor de wensen van Top, maar ook voor die van de Breedte en mijn doel is altijd geweest om dit zo goed mogelijk samen te brengen. Het is mooi dat je dat kunt sturen.

Maar dat is alleen nog maar het veld. Hoe zit het met de zaalplanning?
Dat is inderdaad een andere en veel grotere puzzel en eigenlijk meer werk dan de veldplanning. Dit komt omdat we tijdens het zaalseizoen heel veel zalen hebben waarover alle teams verdeeld moeten worden. En het schema ziet er iedere week anders uit. Iedereen moet naar andere locaties en dan hebben wij nog geluk dat we de Jan Wever Hal hebben! De meeste zalen in Zeist zijn niet groot genoeg en dan moet je ook buiten Zeist gaan zoeken. Hockey is een van de grootste binnensporten in de winter. Alleen Schaerweijde heeft al zo’n 90 teams! Deze aantallen zijn de afgelopen jaren gegroeid omdat ook de Senioren, Trimhockey en G-hockey in de zaal zijn gaan spelen. We gaan ieder jaar al in maart samen met Phoenix in gesprek met de gemeente. Doel is om meer zaalruimte te krijgen en dit zo goed mogelijk te verdelen. De gemeentezalen moeten namelijk ook gebruikt worden voor andere binnensporten.

Het afgelopen jaar hadden we veel capaciteit alleen het was wel wat versnipperd. Dat is niet ideaal, maar iedereen krijgt wel de kans om te trainen. Bijna alle jeugdteams hebben 8x training gehad en dat is maar bij weinig clubs het geval. Het is een behoorlijk ingewikkeld schema met heel veel ingebouwde formules om alle trainingen per team te kunnen tellen, zodat iedereen het aantal trainingen krijgt waarop ze recht hebben. Het is niet zomaar iets en er is ook lastig in te schuiven. Als je het schema ziet, zie je pas wat de impact is. Natuurlijk zou het fijn zijn als je kind voor etenstijd kan trainen,
maar wij hebben hier bijna nooit samen kunnen eten of heel vroeg of laat op de avond met 3 hockeyende kinderen en zelf tennissen, dat hoort erbij. En af en toe heb ik ook wel moeten lachen om mailtjes die sommige ouders sturen: staan je eigen kinderen over alle dagen van de week verspreid met trainen, mailen ze dat de training van hun kind niet op woensdagmiddag kan zijn, omdat ze dan met vriendjes willen afspreken ……. of dat de kinderen 2 dagen op BSO zitten, 1 keer pianoles hebben en op de overgebleven dag willen ze dan graag de hockeytraining voor etenstijd ingepland hebben …..
Dat de trainingen de laatste jaren allemaal in de app zijn komen te staan, is ook ontzettend fijn. Ik heb eigenlijk geen idee meer hoe we voor die tijd aan informatie kwamen ….

Dit was het laatste seizoen dat je deze puzzel gelegd hebt. Waarom ga je stoppen?
Na 5 jaar vond ik het wel mooi geweest, mijn kinderen gaan uit de jeugd van Schaerweijde en daarom heb ik alles overgedragen aan Nanja Nijo. Per 1 maart heb ik het helemaal los kunnen laten, Nanja pakt het super op. Het is wel rustig nu, ik was ook manager van het team van mijn dochter Kristel (MA02) en alles is natuurlijk stil komen te liggen. Een hele rare afsluiting van mijn vrijwilligerswerk door het hele corona gebeuren. Dat is wel jammer, anders zou je nog mensen op de club tegenkomen en even een praatje maken. Maar inmiddels ben ik alweer in een nieuwe taak gedoken, penningmeester van de Omnivereniging SV Austerlitz. Ik was daar al verenigingscompetitieleider van tennis en daarom voor penningmeester gestrikt.

Je bent ontzettend actief op het vrijwilligersvlak. Waarom?
Ik vind dat een vereniging - en hetzelfde geldt ook voor een lagere school - niet kan draaien zonder dat ouders daarbij helpen. Je kunt niet allemaal betaalde krachten overal voor inzetten. Als iedereen meehelpt, krijg je gewoon een leuke club bij elkaar. Door en voor de mensen zeg maar. Het zijn alleen wel vaak dezelfde mensen en het is echt niet zo dat die ‘niks’ te doen hebben.

Ik ben bewust thuis gebleven toen de kinderen klein waren omdat ik het belangrijk vind om er voor ze te zijn. In die tijd ben ik bestuurslid geweest van de NVOM (Nederlandse vereniging van ouders van meerlingen) en ruim 6 jaar actief ouderraadslid op de basisschool geweest. We hebben een aantal jaar winkels gehad, een babyspeciaalzaak met kinderkleding in Soest en een kinderkledingzaak in Baarn, maar toen kwam Internet en de economische crisis en daar konden we niet tegenop werken. Ik ben opgeleid als accountant en spring nu af en toe bij als het nodig is. De kinderen zijn inmiddels groot en gaan volgend jaar
al naar de Jong Senioren, maar ook dan is het nog lekker als je thuis bent.
Ik vind het heel belangrijk dat mensen iets doen voor anderen en dat probeer ik mijn kinderen ook bij te brengen, je doet het niet alleen voor jezelf. Ik haal er veel voldoening uit en ik krijg er ook weer veel voor terug.

Wat heb je zelf met hockey?
Ik heb zelf nooit gehockeyd, wel bijna een jaar trimhockey gedaan. Hartstikke leuk is dat maar het ging helaas niet meer met mijn knie. Vroeger – van mijn 14e tot 17e - heb ik in Nederlandse jeugdselectie Tafeltennis gezeten was lid bij Shot in Wageningen. We speelden op het hoogste niveau, ik heb zelfs nog Europacup gespeeld. Na het tweede jaar van de HEAO ben ik gestopt en een tijd later weer begonnen om jeugdteams omhoog te helpen en training te geven bij SKF in Veenendaal. Toen de tweeling kwam, ben ik gestopt omdat het echt niet meer te combineren was. Bij deze tafeltennisvereniging heb ik overigens ook in het bestuur gezeten. In 2012 ben ik gaan tennissen bij Austerlitz. Bij Shot en Griffesteijn was een ledenstop en de kinderen werden daar lid. Zo ben ik ook daar lid geworden. Tennis gaat gelukkig vrij aardig, ik kan het niet teveel doen omdat ik een beperkte belastbaarheid van mijn knie heb.

Tot slot, hoe heb je Schaerweijde al die jaren ervaren?
Schaerweijde heeft veel stappen gemaakt de afgelopen jaren. De organisatie van de trainingen is een groot verschil met 10 jaar geleden. De Coaching Academy met de jeugdopleiding is erg mooi, waardoor Schaerweijde nu veel goed opgeleide jeugdtrainers heeft. De structuur is nu goed, die staat en de mensen weten wat er gebeuren moet.
Over de hele Top en Breedte discussie heb ik me nooit zo druk gemaakt. Wat ik me wel altijd heb afgevraagd is waarom het eerste en tweede team in een lijn wel naast elkaar trainen maar nooit een keer samen trainen. Ik ben van mening dat je voor zowel top als breedte alles zo optimaal mogelijk in moet regelen. Hierin zijn de afgelopen jaren gelukkig enorme stappen gemaakt, en zeker voor de breedte. Er wordt hard aan gewerkt om afspraken concreter te maken en iedereen zo optimaal mogelijk te laten trainen. En wat Top betreft, als je een bepaald niveau wil spelen als club, dan moet je daar ook in investeren. Mooi is dat je de laatste jaren ziet dat kinderen uit de breedte door kunnen groeien naar top. Maar ook andersom, je ziet ook dat kinderen die in de Top of tweede lijn hebben gespeeld op een gegeven moment heel bewust kiezen om in een breedteteam/vrienden-team te gaan spelen. Het gaat erom dat iedereen een kans krijgt om plezier te hebben in hockey en zich op de juiste manier kan ontwikkelen.  

Astrid Hollander | 25-06-2020


Nieuwsafbeelding

Reacties

Er zijn nog geen reacties, plaats uw reactie hieronder

Reageer op het nieuws