header-schaer-website-v6.jpg
 

Schaerweijde I N T E R V I E W -13-

Alg = algemeen  |  21-5-2020

In deze serie interviews laten we vrijwilligers van Schaerweijde zien. Vrijwilligers met een rood-zwart hart die vaak tientallen uren besteden aan activiteiten in de club waar we met elkaar voordeel van hebben. Een vereniging als Schaerweijde drijft op vrijwilligers, het kan niet vaak genoeg gezegd worden. Of het nou bardienst, materiaalcommissie, bestuurslid of jeugdtrainer is; de club, dat zijn wij.


I N T E R V I E W met Jeroen van der Helden

   

Vrijwilliger sinds: 2002

Contributie administratie

Aantal uren per week: 2 (gemiddeld) en 20 (pieken)


Om een vereniging goed te laten draaien gebeurt er veel achter de schermen. Er zijn veel dingen nodig waar je als ‘gewoon lid’ niet bij stilstaat. Hygiëne zaken; vanzelfsprekend als het functioneert, maar een groot probleem als het ontbreekt of niet goed loopt. Contributieadministratie bijvoorbeeld. Jaarlijks een som van ongeveer € 850.000 innen met facturen en automatische incasso’s. Zorgen dat er niets fout loopt. Een voorname taak. Vandaag in de schijnwerpers; Jeroen van der Helden. Of eigenlijk ook zijn vrouw, Caroline Engel!

Hoe ziet je Schaerweijde-carrière eruit?
Nou carrière, dat is een beetje onzin. Ik doe gewoon als veel andere leden; je doet wat voor de club waar je lid van bent. Vrijwillig, ja, natuurlijk. En als het leuk, goed en gezellig is rol je van het een in het ander. Maar om het nou carrière te noemen. Nee.

Sinds 2002 ongeveer hockey, train, coach en fluit ik op Schaerweijde. Oh ja, en ik golf ook nog. Vanuit de ‘Kromhouters’ in Tiel ben ik hockeyer van huis uit. Daar ik heb van de D tot de A gespeeld.  Joost Vettorato heeft me bij de Veteranen gevraagd. Dat is sinds die tijd elke keer weer verschrikkelijk leuk. Ook al ben ik, inmiddels 53, afgedaald tot veteranen C en na de winterstop veteranen VL, elke keer met elkaar het veld op en de omliggende sociale activiteiten, ik geniet ervan.

Met m’n financiële achtergrond kwam ik in 2002 op het spoor van de financieel administratieve processen, met name facturatie. Dat is een eenvoudig vraagstuk, en toch hangt er van alles aan elkaar. Ledenadministratie, teamindeling, abonnement soorten met prijstabel en beleid penningmeester vwb timing/incasso en omgaan met uitzonderingen, je moet veel dingen aan elkaar knopen voordat je aan het werk kunt. En dan pas begint de routine. 

Financiele achtergond komt dus goed van pas?
Ja, zeker. Ik heb affiniteit met cijfers. Maar nog liever werk ik met mensen. Vanuit m’n financiële achtergrond maak ik dan nu ook een carrièreswitch naar het onderwijs. Ik doceer economie. Dat voor de klas staan is ook leuk. Het lijkt op coachen en trainen van hockey-jeugd. Het gaat over jong volwassenen iets leren. Ze willen wel, maar ze zijn vooral met hun eigen ding bezig. Als docent of trainer moet je dat even snappen.

Het is net als op Schaerweijde, je maakt het verschil met een persoonlijke benadering. Opereer je vanuit de behoefte en mogelijkheden van het lid om je doel te bereiken, of het nou om trainen of voldoen van contributie is, of benader je het als machine. Ik geloof in samen bouwen, iedereen op z’n best een bijdrage aan het geheel laten leveren.

Maar facturatie is hygiëne, dat is toch vooral saai en routine?
Neen, was het maar waar. En gelukkig gaat 99% goed, mede door de hoge mate van automatische incasso's. Maar dan nog zijn er veel storneringen en uitgestelde betalingen van mensen die het niet doorhadden, dachten dat ze een andere afspraak hadden, even slecht bij kas zitten, etc. Het is al snel complex. Uitleg is een groot ding, maar dat is zelden genoeg. Wat dacht je van onze voorschotfacturatie, niet altijd gemakkelijk uit te leggen. Gelukkig hebben we weinig notoire wanbetalers. Wel zijn er mensen die opeens zeggen dat ze allang hebben opgezegd. En leden waar het echt even niet kan. Kortom, luisteren en persoonlijke benadering.

Zo lang al Schaerweijde, wat is je bijgebleven aan hoogte en dieptepunten?
Nou daar kan ik simpel over zijn. Door twee dingen naast elkaar te zetten. Ik zeg wel eens, welke nacht wil je hebben? En dan doel ik op twee nachtelijke momenten op Schaerweijde. De ene nacht ontspoorde een ALV op sentimentele loopgraven, dat was vorig jaar. De andere nacht, ook sentimenteel, was promotie na de gewonnen play-offs tegen Hurley. Dat is dezelfde vereniging. En zo dichtbij ligt het dus. Natuurlijk hebben we de sportieve prestaties van de breedte en topteams niet in de hand, maar we bepalen wel samen de sfeer op de club. Schuren mag het, meningen verschillen. Maar het moet wel netjes blijven, niet op de man. Op het veld heb je daar een scheids voor, buiten het veld moeten we onszelf daar in de gaten houden. Welke nacht wil je?

Hoe kijk je dan, met jouw financiële achtergrond naar de financiën van de club?
Geld is key. We mogen niet nat gaan. Maar ook financieel is zo’n vereniging best complex. De achterkant van het borduurwerk, iets dat in de loop der jaren ontstaat, is soms aan de voorkant niet goed uit te leggen. Hoe transparant je ook wilt zijn, het is een ingewikkelde kerstboom. Dan kun je twee houdingen aannemen; de kerstboom deugt, tenzij niet of de kerstboom deugt niet, mits. Eigenlijk hetzelfde als, welke nacht wil je. Is er vertrouwen?

Je trekt je vrouw mee het vrijwilligersgilde in?
Ha ha, ja, dat kun je zo zeggen. Het lijkt wel een duo-baan. Mijn partner, Caroline Engel werkt op het CLZ in een vergelijkbare job. We helpen elkaar, en dan komt van het een het ander. Herhaaldelijk zitten we aan de keukentafel samen te werken; de een leest voor uit Lisa, het ledensysteem, de ander typt in de facturatie. Heel prettig samen. En, het is ook maar goed dat er iemand anders nog van de hoed en de rand weet.

En ja, daar toont zich, als ik eerlijk ben, ook de clubliefde. De plek waar je decennialang met je twee dochters, maar ook zelf, je sportieve en sociale behoefte realiseert. Die omgeving, die mensen mogen wat terug verwachten. En ja, dan tref je jezelf opeens op je vakantieadres aan, hartje zomer, met z’n tweeën achter de laptop.

Iedereen mag dat zelf bepalen, maar de tendens dat we een hockeyvereniging zien als een soort basic-fit, waar je onpersoonlijk een abonnement hebt om alleen maar rechten te hebben. Ik denk dat dat geen gemeenschap oplevert en dus ook geen spelplezier. Laten we ons realiseren wat we hebben op Schaerweijde; infrastructuur die top is, een leger vrijwilligers die organiseren, een gezonde financiële huishouding -Corona daargelaten- en een passende sportieve ambitie.

Vooruit kijkend, wat is je wens?
Ik heb er zin in, ik hunker naar het veld. Net als m’n teamgenoten. Ik heb een paar ouderen in het team, nog ouder dan ik (53)… :), en als zij doorgaan, denken wij, de rest, dan doen wij het ook. En als enthousiast golflid ben ik nieuwsgierig naar de aanpassingen in de baan waar veel energie in is gestoken en waar ik graag weer op wil spelen. Ik kijk daarnaar uit. Sport en sociaal! Daar gaat het hier om!



Nieuwsafbeelding

Reacties

Noor Dahchouri
Barbara

Reageer op het nieuws